¡P15P!

Dlaczego tu dzisiaj jesteśmy?

Dzisiaj, 15 października zbieramy się razem, żeby połączyć głosy
wszystkich krytycznych obywateli z ponad 950 miast – obywateli,
którzy otworzyli oczy i domagają się zmian w tym, co zwiemy
demokracją. Każdego dnia widzimy, jak ta demokracja coraz bardziej
łączy się z interesami wielkiego biznesu i lekceważy potrzeby
większości ludzi.

Pięć miesięcy temu w Madrycie wydarzyło się coś niezwykłego. Lecz
gniew narastał od dawna. W Hiszpanii bezrobocie rosło alarmująco, a
mieszkania stawały się coraz droższe. Większość tych, którzy zachowali
pracę widziała jak maleją ich pensje. Młodzi absolwenci uczelni
dostrzegli, że znalezienie pracy, mieszkania, zyskanie niezależności
staje się niemożliwe. Coraz mniej pieniędzy wydawanych jest na opiekę
zdrowotną i publiczną edukację, tymczasem nasi politycy nie
ograniczają swoich warunków życia oddając coraz więcej pieniędzy
bankom i zmniejszając pomoc społeczną. Z tych i innych powodów
wyszliśmy na ulicę.

Po potężnej demokracji zdecydowano, że nic nie da zakończenie jej jak
wielu poprzednich. Tak zaczął się spontaniczny obóz, który przez trzy
tygodnie trwał na głównym placu Hiszpanii, rozszerzając się w ciągu
kilku godzin na kolejne miejsca w całym kraju i na świecie. Wielkie
społeczne poparcie zaskoczyło nas wszystkich. Okazało się, że mamy
więcej ze sobą wspólnego niż mogłoby się wydawać. Media i internet
odegrały istotną rolę informując o policyjnej przemocy i podejmowanych
przez rząd próbach stłumienia ruchu. Na te próby społeczeństwo
odpowiedziało coraz większym wsparciem, udziałem i zrozumieniem ruchu.

Podczas tych trzech tygodni obozowania organizowanie się nie było
łatwe, ale starania uczestników  i przekonanie co do słuszności
działań umożliwiły stworzenie nowego i skutecznego systemu, różnego od
tego, który pokazywano nam jako rzekomo jedyny i doskonały. Nasz
system opierał się na grupach roboczych, każdej skoncentrowanej na
konkretnym zagadnieniu, tworzonych przez zgromadzenia, gdzie wszyscy
uczestnicy i uczestniczki mogli przedstawić swoje idee, dyskutowane
potem na Zgromadzeniu Ogólnym, w którym każda z tych grup i każda
zainteresowana jednostka mogła brać udział. To oni wszyscy byli
źródłem decyzji określających kolejne kroki podejmowane przez ruch.
Może to brzmieć jak utopia, ale byliśmy na zgromadzeniach liczących
2000 ludzi, zebranych w przestrzeni publicznej – tam rodziły się
wspaniałe idee. Nie zmierzamy do stworzenia nowej partii politycznej
ponieważ robiąc to potwierdzalibyśmy system, w który nie wierzymy.
Ruch rozszerzał się dzięki lokalnym zgromadzeniom , ponieważ uważamy
za najważniejsze rozbudzenie społecznej świadomości, wyzwolenie się ze
strachu przed tym, co jest i uzyskanie razem siły, by walczyć z
niesprawiedliwością i nadużyciami, które znosiliśmy w milczeniu aż do
teraz.

Bunty w krajach arabskich, zmiana system politycznego na Islandii,
gdzie teraz rządzą zgromadzenia i napisana została nowa konstytucja,
sytuacja w Hiszpanii i Grecji, to, co dzieje się w Brukseli, ruch
OccupyWall Street to pierwsze kroki ku możliwej zmianie, do której
przybliżamy się wspólnie o nią walcząc. Musimy pozbyć się strachu
przed tym, co jest, piętnować każdą niesprawiedliwość i wierzyć w
nasze idee i nasze zaangażowanie.

Dziękujemy za przejawy sympatii i wsparcia płynące z Polski dla ruchu
hiszpańskiego ale jesteśmy też pewni, że macie wystarczająco dużo
siły, żeby wypracować własne cele i włączać do ruchu coraz więcej
osób. Działaniem takim jak dzisiejsze dołączamy do wołania o Globalną
Zmianę, ale na tym nie kończymy – dopiero zaczynamy. Wierzymy w
zwycięstwo i nie przestaniemy walczyć bo stawką są nasze marzenia.

Brama Uniwersytetu Warszawskiego, godzina 12

Marsz został zarejestrowany w Urzędzie Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego m.st. Warszawa.

Odrzucamy przemoc i gdy tylko pojawi się jakiś incydent, prowokatorzy zostaną wyproszeni z marszu, a w razie konieczności dopszczamy interwencje policji.
Każdą niepokojącą sytuacje należy zgłosić grupie porządkowej (kilka osób, idących krawędzią jezdni, oznakowani żółtą wstążką).
W przypadku interwencji policji, mamy nadzieje, że owej nie będzie, gdyż wszystko co robimy jest legalne, należy w przypadku zatrzymań wykrzykiwać swoje imię i nazwisko tak, aby osoby stojące obok, mogły powiadomić Grupę Antyrepresyjną (GA) o ewentualnych zatrzymaniach. Obok marszu, będą przemieszczać się niezależni obserwatorzy.

Jeszcze raz podkreślam, że marsz wyrzeka się jakichkolwiek aktów przemocy i będziemy to wyraźnie mówić.
Osoby zatrzymane muszą wysłać sms-em swoje imię i nazwisko, miejscowość oraz numer do osoby, którą GA powinno poinformować. GA zajmie się całą procedurą związaną z zatrzymaniem i późniejszym postępowaniem.
NUMER DO GA: +48 691 268 528

Za nami kolejne wybory. Chyba większość z nas nie ma złudzeń, że przyniosą one jakieś gruntowne zmiany. Nie możemy dłużej oczekiwać, że „demokratycznie” wybrani politycy pokryją swoje przedwyborcze obietnice o stworzeniu raju w Polsce. Wmawiają nam to od 20 lat i najwyższa pora powiedzieć „dość”. Nie chcemy kolejnych polityków wmawiających nam, że jesteśmy „zieloną wyspą”, bo widzimy i wiemy, że brakuje miejsc pracy, zarabiamy coraz mniej i na gorszych warunkach. Nie chcemy kolejnych polityków mówiących, że zależy im na rozwoju społeczeństwa, bo widzimy, że oni naszemu społeczeństwu ograniczają prawo do bezpłatnych studiów, powszechnej bezpłatnej opieki zdrowotnej. Bo widzimy jak kolejne rządy prywatyzują kolejne zakłady, podnoszą podatki. Zbyt długo im wierzyliśmy, że chcą zmieniać rzeczywistość. Teraz jesteśmy oburzeni. Bo wiemy, że każde rządy nie słuchają głosu społeczeństwa, że działają na naszą niekorzyść. Jesteśmy oburzeni kłamstwami i ignorancją płynącą z parlamentu. Jesteśmy oburzeni obecną sytuacją w Polsce. Potrafimy obejść się bez polityków, bo to nie my potrzebujemy ich do życia, lecz oni nas.

Oburzajmy się!

Zagrają dla nas:

The Jokes After Lunch
Lucy Can Imagine
The Saturday Tea.

W trakcie benefitu poinformujemy was o naszych dotychczasowych działaniach i tym co planujemy zrobić 15 października. Będzie można również podpisać się pod naszym listem do Prezydenta, Premiera i Rady Ministrów.

Benefit odbędzie się:

SPS SOLEC
ul. Solec 44, Warszawa

Do zobaczenia!

http://www.facebook.com/event.php?eid=163672260387217

5 października, godzina 12,00

Wielokulturowe Liceum Humanistyczne im. Jacka Kuronia, ul. Kłopotowskiego 31 Warszawa

Tematami przewodnimi będzie:
dialog ze społeczeństwem
edukacja
polityka mieszkaniowa

Zaproszone zostały wszystkie komitety wyborcze zarejestrowane w okręgu warszawskim i podwarszawskim, jednak nie wszyscy odpowiedzieli na nasze zaproszenie.

W rozmowie wezmą udział inicjatorzy Porozumienia 15 Października (Daria Krotoska – Al Shehabi, Grzegorz Janiczak, Zofia Klein, Maciek Tyburski, Julia Parfiniewicz i Paviel Szczepura) oraz po drugiej stronie kandydakti i kandydaci do sejmu:

Ruch Palikota – Tomek Szypuła
Zieloni 2004 (z list SLD) – Agnieszka Grzybek
Platforma Obywatelska – Dariusz Dolczewski
Sojusz Lewicy Demokratycznej – czekamy na potwierdzenie kandydata
Polska Partia Pracy – czekamy na potwierdzenie kandydata
Polska Jest Najważniejsza – czekamy na potwierdzenie kandydata

Debata ma charakter otwarty i każdy może się na niej pojawić.
Po dyskusji jest przewidziany czas na kilka pytań z sali.

Zapraszamy!

Szanowny Panie Prezydencie!
Szanowny Panie Premierze!

Dla nikogo z nas, również dla Panów, nie pozostaje tajemnicą to, co od 15 maja br. dzieje się w Hiszpanii – Okupacja Puerto del Sol, ruch 15 maja, Democracia Real YA!, Marsz Oburzonych idący od lipca na Brukselę, etc.

Hiszpanie nie wytrzymali, wyszli na ulice protestując przeciwko zamkniętemu i skorumpowanemu systemowi partyjnemu, niesprawiedliwości społecznej i polityce gospodarczej pozwalającej bogacić się tylko nielicznym. Polska polityka zdaje się zmierzać w podobnym kierunku, to nas, obywateli, bardzo martwi.

W kraju wiele mówi się o tym, jak to „skok przez płot” zlikwidował system totalitarny, uwolnił nas od monopolu partyjnego, rozpoczął demokratyzację państwa i dobrobyt obywateli. Niestety coraz mocniej czujemy, że to tylko puste słowa, gdyż decyzje polityczne podejmują dwie prawicowe partie (PO i PiS), w porozumieniu z władzami kościoła. Brakuje dialogu społecznego, rozmów na trudne tematy, bo albo władze kościoła mówią, że mówić o tym nie wolno, albo któryś urzędnik uzna, że decyzja, którą on podejmie, będzie najlepsza dla nas wszystkich. Prywatyzowane są polskie banki, zakłady pracy i najważniejsze sektory gospodarcze, skutkiem czego są zwolnienia pracowników, likwidowanie związków zawodowych, umowy śmieciowe, zatrudnianie poprzez pośredników, dyskryminacja kobiet min. poprzez nierówność płacy, czy niezatrudnianie ich, ponieważ mają lub chcą mieć dzieci.

Przed wyborami stan polskiej gospodarki przedstawia się nam jako jeden wielki sukces. Mówi się, że jesteśmy „zieloną wyspą” pośród tonących gospodarek Europy. Lecz poziom PKB nie świadczy o jakości życia, mieszkania i pracy, tylko o sukcesach biznesu i powodzeniu pracodawców, zaciskających pas na naszych brzuchach.

„Skok przez płot”, dał nam złudzenie wolności, polepszenia warunków życia i udziału obywateli
w polityce. Było to piękne i nie chcemy, używając tego porównania, obrażać przywódców Solidarności i ludzi, którzy rzeczywiście chcieli walczyć o lepsze, godne życie. Międzyzakładowy Komitet Strajkowy, w nocy z 16 na 17 sierpnia 1980r. po długich negocjacjach przedstawił 21 postulatów, niestety większość z nich nie została jeszcze wprowadzona w życie. Od 1989r. wmawia się nam, że już wszystko co najważniejsze osiągnęliśmy, że jesteśmy wolni i mamy się tym cieszyć i bogacić, że wszystko jakoś się ułoży, że musimy poczekać, uspokoić emocje, a wkrótce staniemy się drugim USA, drugą Japonią, czy tak jak mówiło się ostatnio, drugą Irlandią. Teraz upominamy się m.in. o to, co kiedyś zostało nam obiecane i o co walczyło pokolenie naszych rodziców, dziadków.

Tak jak w Hiszpanii, nasz ruch to zwykli ludzie. Poniżej cytujemy manifest ruchu 15 Maja, którego główne założenia odpowiadają także realiom polskim. Podpisujemy się pod nim i zgłaszamy nasze 21 postulatów, o które będziemy walczyć, aby zostały wprowadzone w życie, gdyż uważamy, że dzięki nim może polepszyć się los zwykłego obywatela, chcemy, aby nasze Państwo dało nam możliwość do życia, życia godnego i szczęśliwego. Nie zgadzamy się aby od kapitału i wielkich korporacji zależało to, czy mamy dach nad głową, jedzenie w lodowce, dostęp do kultury i edukacji. Dla nas liczy się godność każdej jednostki, a nie portfele banków, polityków i właścicieli, dla których jesteśmy tylko towarem, lub potencjalnym konsumentem ich produktów.

MANIFEST RUCHU 15 MAJA

Jesteśmy zwykłymi ludźmi. Jesteśmy tacy jak ty: wstajemy rano, żeby studiować, pracować, mamy rodziny
i przyjaciół. Jesteśmy ludźmi pracy, którzy codziennie zarabiają na życie i lepszą przyszłość dla wszystkich wokół nas.

Niektórzy z nas są bardziej progresywni, inni bardziej konserwatywni. Jedni są religijni, inni nie. Jedni są określeni politycznie, inni – apolityczni. Ale wszyscy jesteśmy zmartwieni i oburzeni tym, jak wygląda obecnie scena polityczna, system ekonomiczny i życie społeczne. Korupcją świata polityki, biznesu, bankowości. Bezradnością zwykłego obywatela.

Sytuacja ta czyni nas pokrzywdzonymi każdego dnia. Ale jeżeli wszyscy się zjednoczymy, możemy ją zmienić. Wybiła godzina mobilizacji – godzina budowy lepszego społeczeństwa. Z tego powodu zgłaszamy następujące postulaty (postulaty Ruchu Hiszpańskiego):

1. Priorytetem każdego rozwiniętego społeczeństwa są równość, solidarność, wolny dostęp do kultury, zrównoważony rozwój, dobrobyt i szczęście.

2. Istnieją prawa podstawowe, które powinny być zapewnione przez system społeczny: prawo do mieszkania, zatrudnienia, dostępu do kultury, opieki zdrowotnej, edukacji, udziału w polityce, nieskrępowanego rozwoju indywidualnego, zdrowego i szczęśliwego życia.

3. Obecny system polityczny i ekonomiczny nie zapewnia tych praw i stanowi przeszkodę w rozwoju społecznym.

4. Demokracja to władza ludzi (demos – lud, krateo – rządzę). A zatem rząd powinien reprezentować lud – reprezentować nas. Jednak w tym kraju większość klasy politycznej nawet nas nie słucha. Politycy powinni reprezentować nasze zdanie, ułatwiać uczestnictwo obywatelskie i zabezpieczać dobrobyt społeczeństwa,
a nie bogacić się jego kosztem, odpowiadając jedynie na potrzeby wielkich jednostek gospodarczych
i trzymając kurczowo władzę w systemie „dyktatury partyjnokratycznej”, kierowanej niezmiennie przez te same partie [PPSOE - PP + PSOE] (w Polsce jest  to PiS i PO).

5. Żądza władzy i koncentrowanie jej w rękach mniejszości powoduje nierówności, napięcia
i niesprawiedliwość społeczną. To prowadzi do przemocy, którą odrzucamy. Obecny przestarzały
i nienaturalny model ekonomiczny blokuje rozwój społeczny i zamyka go w samonapędzającej się spirali, która pozwala na bogacenie się tylko garstki ludzi, a resztę wpędza w biedę. Aż do swego upadku.

6. Celem i jedyną możliwością obecnego systemu jest akumulacja kapitału, kosztem efektywności
i dobrobytu społeczeństwa – kosztem zasobów naturalnych i środowiska, generując bezrobocie
i nieszczęśliwych konsumentów.

7. Większość obywateli to tryby w maszynce do bogacenia się mniejszości, która nie zna nawet naszych potrzeb. Jesteśmy anonimowymi jednostkami, ale bez nas ten system nie mógłby istnieć, bo to my pchamy świat do przodu.

8. Jeśli jako społeczeństwo nauczymy się nie powierzać naszej przyszłości abstrakcyjnej rentowności ekonomicznej, która nigdy nie przynosi korzyści większości, będziemy mogli wyeliminować nadużycia i braki, z którymi spotykamy się na co dzień.

9. Potrzebna jest Rewolucja Etyczna. Uznaliśmy kapitał za wartość nadrzędną nad ludzkim życiem. Czas wreszcie, aby to kapitał służył ludziom. Jesteśmy ludźmi, nie towarami. Nasze życie to nie tylko to, co kupujemy, dlaczego kupujemy i od kogo kupujemy.

W związku z wszystkim powyżej, jestem oburzony.

Jestem przekonany, że mogę to zmienić.
Jestem przekonany, że mogę pomóc.
Wiem, że razem możemy.
Chodź z nami. To twoje prawo.

Z powodu wyżej cytowanego manifestu zgłaszamy następujące postulaty, które przede wszystkim mają stać się tematami do debaty publicznej, między organizacjami, związkami, grupami społecznymi i politykami:

1. Przerwać proces masowych eksmisji skutkiem którego, lokatorzy wyrzucani są do kontenerów komunalnych. Prawo do mieszkania jest prawem każdego obywatela i Państwo, musi zapewnić mu dostęp do lokalu socjalnego, w którym będą warunki pozwalające na godnego życie. Mieszkanie nie jest towarem tylko prawem każdego obywatela.
2. Wstrzymać podnoszenie podatków dla najuboższych. Wprowadzić podatek Tobina (ale to ma sens dopiero w przypadku, gdy zostanie wprowadzone na dużą skale, np. w całej Unii Europejskiej) , opodatkować w najwyższym progu dochodowym dochody z transakcji finansowych, zwiększyć kwotę wolna od podatków do poziomu rocznej pensji minimalnej, powrócić do progów podatkowych dla podatków CIT (małe zyski mniejszy % większe zyski większy %). Za kryzys odpowiedzialność finansową ponoszą banki i korporacje, nie my – zwykli obywatele.
3. Zapewnić odpowiednią ilość darmowych miejsc w publicznych żłobkach i przedszkolach dla dzieci. Prawo do darmowego miejsca w żłobku, a tym bardziej miejsca w przedszkolu jest jednym z pierwszych, podstawowych praw każdego dziecka. Wprowadzić płatny urlop rodzicielski na okres 3 lat (z wyraźnym zaznaczeniem, że połowa jest do wykorzystania przez jednego rodzica, a druga połowa przez drugiego rodzica; w przypadku osób samotnie wychowujących dzieci, płatny urlop rodzicielski obowiązuje w pełnym zakresie). Dla osób, które nie są zatrudnione na etacie, zapewnić na ten okres płacę minimalną, tak, aby dziecko miało warunki i równe szanse na odpowiedni rozwój.
4. Prowadzić realny dialog ze związkami zawodowymi, organizacjami pozarządowymi, partiami politycznymi oraz grupami społecznymi.
5. Zlikwidować ograniczenia w dostępie do informacji publicznej.
6. Zapewnić każdemu dostęp do darmowej opieki zdrowotnej i darmowego leczenia szpitalnego.
7. Zapewnić darmową opiekę społeczną potrzebującym, głównie osobom starszym i niepełnosprawnym. Rozbudować system socjalny, aby obywatel czuł, że państwo się o niego troszczy i w razie kłopotów może mu pomóc lub wyrównać jego szanse.
8. Usunąć zapis o wprowadzeniu drugiego płatnego kierunku studiów. Wycofać się z Procesu Bolońskiego, gdyż sprzeciwiamy się ekonomizacji w myśleniu o edukacji.
9. Wstrzymać ciągłe podnoszenie wieku emerytalnego, jednocześnie nie zabraniając pracować osobą, które wiek emerytalny lub lata pracy mają już przekroczone.
10. Wstrzymać proces prywatyzacji polskich banków, publicznej służby zdrowia oraz najważniejszych sektorów gospodarczych.
11. Zlikwidować próg wyborczy, które partie muszą przekroczyć aby otrzymać dotację, gdyż jest to jedna z niewielu możliwości, aby mniejsze partie mogły przedrzeć się przez monopol partyjny.
12. Wprowadzić zapisy zakazujące obrażania i poniżania osób ze względy na płeć, orientację seksualną, niepełnosprawność, kolor skóry, narodowość, wyznanie
    i poglądy; skutecznie je egzekwować.
13. Opodatkować dochody kościoła oraz poddać kontroli reprywatyzację jego mienia.
14. Wprowadzić refundację środków antykoncepcyjnych.
15. Wprowadzić refundację metody in vitro.
16. Wprowadzić zapisy, które zapewnią kobietom możliwość decydowania o sobie, tj. legalnej aborcji, która w przypadku gwałtu lub zagrożenia zdrowia lub życia kobiety będzie refundowana przez państwo.
17. Wprowadzić parytety na listach wyborczych oraz 50% kwot w radach nadzorczych publicznych spółek, jednocześnie obniżając płace w radach nadzorczych.
18. Wprowadzić obowiązkową i rzetelną edukacje seksualną do szkół, prowadzoną przez wykwalifikowanych ekspertów, z zaznaczeniem, że zajęcia nie mogą być prowadzone przez katechetki/ów i ludzi związanych z kościołem.
19. Wycofać lekcje religii ze szkół oraz wprowadzić zapis, który zapewni obowiązkową edukację z filozofii.
20. Wprowadzić związki partnerskie dla par heteroseksualnych oraz homoseksualnych.
21. W polityce zagranicznej kierować się wartościami zapisanymi w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i zasadą pokojowej współpracy społeczeństw. Domagamy się również upublicznienia śledztwa w związku z tajnymi więzieniami CIA w Polsce i postawienia przed Trybunałem Stanu odpowiedzialnych za tortury. Polska powinna również wspierać kraje walczące lub zamierzające walczyć o potępienie zbrodni przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym.

W związku ze wszystkim co powyżej, wyrażamy swoje niezadowolenie i oburzenie!

My – obywatelki i obywatele:

Grzegorz Janiczak
Daria Krotoska – Al Shehabi
Paweł Szczepura
Julia Parfiniewicz
Maciej Tybulski
Zosia Klein

oraz inni oburzeni:

This Article is also available in English, espaniol.